تا  سربه سر سري  بر سينه  گذاشتي

در  آ‍‍‍ ن‍/فاك‍/توس بوسيديش

به سر بیوگی را  لچک  بستی

زندگي را با مردي / نكردي  

سپيده را درشهر بانو كردي

تمام تب را در شب زنده ماندي       

نمردن تا سحر را / خواباندي

و با وجودي شدی بي ( با ور كن خدا بيداره شبا سحر جان!)

هرروز ده را دواندي تا شهر/ را به خود رساندي

عرق را غيرت از رگ گرفتي    به رگ كار خانه ريختي

شب خانه را به رويت كشاندي  

ماهت را به هيچ چشمي / تاباندي؟

و با وجاهتي شدي بي(وجه درخواستي را

براي چه مي خواستي خانم عزيز؟!)

از این جای شعر درتنورِ شا/عر/ترترترتر زدن

(واقعن لازم بود بازي با اين همه فعلِ ِ تعدي گر؟    

آقاي بي قيد!    مفعولِ مجهول الهوية!)

يك عدد قاضي را یک کمی قاطي كردن

(طبق ِ تبصرهٔ ذیلِِِ ِ مادهٔ فوقِ ِ اصلاحیهٔ بعدی ِ قوانین ِ ...

برود دارالمجانین ِ ...)

توي ِ گوش دكتر با جييييغ زدن

(دانشجويان عزيز اين مريض  كِيس ِ مناسبي است  براي كوئيز)

دست پرستار را در گازززز  زدن

( از بس كه رگ نديد      سِرُم را برد )

و شهربانويي شد   كه يك بار ديگر مرد

سلام

اين مرگ است كه واقعيت برابري و بي اهميتي همه ي امور را نشان مي دهد.

                                                                                                                         "هايدگر"

گر چه  نه چندان ژرف ، اما هنوز آبهايم زلال است. گل آلودشان نكرده ام .

تنها كوزه ام را به آب زده ام .مواج شده است.تو كوزه ات را به آب مي زني

يا به سنگ؟

از پدربزرگت  به ارث برده اي تسبيحي وُ...

DNAاي با يك ژن معیوب   روي كروموزم فرضن بیست

شیر يا خط ؟    YیاX؟

(به شاعر هیچ ربطی ندارد كه  آقا/خانم ِ مخاطب با يك نقص ژنتيك

در رابطه  با اين متن  در بطن ِ "مربوط"  مي شود

به احتمال ِ نامربوط‍ ِ ده  درصد)

دارد؟مي شود؟نهههههههههههه  به چي؟به كي؟

به حوا؟!  به لیلا!؟  به پر...

نه اصلن به اين  زهرای پشت در

كه به خون هر چه حسین [پسر مادرم؟] يزيد مي شود [پسر پدرم؟]

حسينِِِِ ِ فر پور زاد  شر اک‍‍/کاااااااات/بر داشت دیگر:

تتق تق/دیر دارد می سوزد  که زود ندارد  سوختن ِ این روئین تن ِ روی مین

که به صورت روتین  در رفت  برمي گردد  ازچَم ِ شلمچه  تا شَل ِ چمخاله

چاي و خرما قهوه اي بردن  و آوردن  و بردن ِ فالِ ِ قهوه  خوردن و

ديدن ِ خالِ ِ مادر قهوه اي دراستکان

[سكانس آخر]:

پاتك ِ بي تك و آژیرالتماسِ ِ مراااا ببوس ِ برای آخخخخ‍...جيغغغغ ِ آمبولانس و

تيک ِ بي تاك

[فلش بك]:

كو(؟)دك  كو(؟)كيم(؟)   كو(؟)   كو(؟)كم كن  كم كم پسرخوبی مي شوم

مامان لیلا!کوه را بپا اين بابا بااين پاي لنگ    چاي بكاريم يا برنج؟

( ببخشيد! كي بود اين كوه  را با كلنگ كرد براي ليلا؟ ها؟)

[سان/ من/ سور]:

قربان! كيلويي چند اين هاشمي ِ دم سياه ِ فردِ اعلا حضرتِ  دوست ؟

كه هرچه جنگ ِ نكوست، از اوست؟

اي پادشهلا اله الا من كسي هست؟ فریاد رسی هست؟

(مشترك گرامي دست‍/رسی به این سایت ممکن نمی باشد)